Voorstelling - Terug naar de eenvoud

Raf vertelt het verhaal van zijn grootmoeder die in 2000 de diagnose “ziekte van Alzheimer” kreeg. Het begin van een verhaal zoals vele duizenden anderen in Vlaanderen. Herkenbaar en toch uniek… Na hun pensioen werden de grootouders van Raf koster en kosteres van de Sint-Walburgiskerk in Antwerpen Zuid. De ‘Bomma’ zette deze taak verder na de dood van haar man en na haar diagnose. Door de nauwe samenwerking tussen de familie en de hele parochie heeft zij nog jaren kunnen blijven doorwerken, al kreeg ze een steeds beperkter takenpakket. Deze merkwaardige omgeving maakte dat er veel unieke verhalen ontstonden. Raf vertelt over het moment waarop een opname in het woonzorgcentrum onafwendbaar werd. De emoties, de frustraties, het schuldgevoel komen allemaal aan bod. Maar ook de mooie momenten, soms zelfs hilarisch. Zij doorliep alle fases van dementie en eindigt dus ook in de verzonken fase. Maar het verhaal eindigt als een sprookje. Zij leefde lang en gelukkig… en verder in de harten van de toeschouwers.